Zasady gier

krótko, bo i tak nikt nie czyta instrukcji

Host zakłada pokój na TV, laptopie albo telefonie. Goście wchodzą przez QR albo 4-literowy kod, wpisują ksywkę i w 10 sekund rysują swoją twarz (można pominąć). Gra do 12 osób, kolejne wchodzą jako widzowie: głosują albo zgadują, zależnie od gry, ale nie rysują i nie dostają ról. Host wybiera grę, ustawia ją i klika START.

Kalambury rysowane

3-12 graczy, widzowie zgadują. Ekran hosta + telefony albo same telefony.

Jedna osoba rysuje hasło na telefonie, rysunek pojawia się na żywo na ekranie hosta, a reszta wpisuje strzały w swoich telefonach.

Runda

  1. Rysujący wybiera jedno z 3 haseł: łatwe, średnie albo trudne (10 s).
  2. Rysuje przez 80 s. Ekran pokazuje podpowiedź z liczbą liter, a w hasłach od 5 liter w połowie czasu odsłania jedną literę, po trzech czwartych kolejną.
  3. Runda kończy się, gdy zgadnie pierwszy gracz. Liczy się szybkość!
  4. Na koniec ekran pokazuje hasło, kto zgadł i w jakim czasie.

Punkty

  • Pierwszy gracz, który trafi: od 70 do 170, im szybciej, tym więcej.
  • Rysujący: +25, gdy zgadnie gracz.
  • „Pas” (tylko zanim gracz zgadnie): runda bez punktów, hasło jest pokazane.

Ustawienia

1, 2 albo 3 kolejki (w kolejce każdy rysuje raz), 60, 80 albo 100 s na rysunek, talia albo własne hasła.

Kto z nas…?

3-12 graczy + widzowie. Ekran hosta + telefony albo same telefony.

Na ekranie pytanie, np. „Kto pierwszy zaśnie dziś na kanapie?”. Każdy głosuje w telefonie na jedną osobę z ekipy, tylko nie na siebie. Widzowie też głosują. Potem wykres z awatarami pokazuje, kto zgarnął najwięcej głosów.

  • Remis: wygrywają wszyscy z najwyższym wynikiem.
  • Punktów nie ma, ale wygrane pytania liczą się do tytułów wieczoru.
  • Ustawienia: 5, 8 albo 12 pytań, 15, 20 albo 30 s na głos, głosowanie anonimowe (domyślnie) albo jawne.

Nigdy przenigdy

Gra na imprezy. W profilu Rodzina jej nie ma.

Na ekranie zdanie zaczynające się od „Nigdy nie…”. Każdy klika w telefonie „Zdarzyło mi się” albo „Nigdy”, a ekran pokazuje wynik grupy, np. 7 z 10 osób.

  • Kto kliknął co, widać tylko wtedy, gdy host włączy „pokazuj kto”.
  • Ustawienia: 8, 12 albo 20 zdań, 10 albo 15 s na odpowiedź.
  • Działa bez wspólnego ekranu: wtedy wyniki pokazuje telefon hosta.

Impostor

4-12 graczy, widzowie oglądają i typują. Same telefony, ekran hosta opcjonalny.

Wszyscy dostają to samo tajne hasło z kategorii, np. „bigos” z kategorii Jedzenie. Impostor zna tylko kategorię i musi udawać, że wie, o co chodzi.

Runda

  1. Przytrzymaj przycisk, żeby zobaczyć hasło albo napis „jesteś impostorem”. Nie pokazuj nikomu.
  2. Po kolei każdy mówi na głos jedno skojarzenie (impostor nigdy nie zaczyna). Głośna impreza? Host może włączyć tryb wpisywany.
  3. Dyskusja: domyślnie 60 s na wytykanie palcami.
  4. Głosowanie w telefonach, nie na siebie. Remis to 15 s dogrywki, drugi remis oznacza wygraną impostora.
  5. Złapany impostor ma 20 s, żeby zgadnąć hasło.

Punkty

  • Impostor nie został złapany: impostor +3.
  • Impostor złapany i nie zgadł hasła: każda osoba spoza impostorów +1, a te, które na niego głosowały, jeszcze +1.
  • Impostor złapany, ale zgadł hasło: impostor +2.

Ustawienia

1 impostor (przy 8 i więcej graczach domyślnie 2), 1 albo 2 kolejki skojarzeń, 30, 60 albo 90 s dyskusji, 3, 5 albo 8 rund.

Tryby treści i kary

  • Imprezowy (domyślny): pikantnie, ale bez wulgaryzmów.
  • Familijny: bezpieczny dla dzieci i rodziny.
  • +18: tylko gdy host potwierdzi, że wszyscy mają 18 lat. Tylko tu można włączyć kary (wyzwanie albo łyk, zawsze z wersją bez alkoholu). Kary nigdy nie zmieniają punktów.

Gdy ktoś wypadnie z sieci

  • Każdy ma 30 s na powrót: wystarczy odświeżyć stronę, telefon wraca w to samo miejsce.
  • Jeśli przez dłużej niż 30 s nie ma rysującego, runda kończy się bez punktów. Gdy zniknie impostor, którego jeszcze nie złapano, role rozdajemy od nowa z nowym hasłem.
  • Host zniknął: gra się pauzuje, a po 60 s rola hosta przechodzi na osobę, która najdłużej jest w pokoju (po potwierdzeniu na jej telefonie).

Teoria zaliczona

Czas na praktykę

Aktualizacja: